Aramızda haftanın günlerini bilmeyen yoktur heralde. Gerçi bilmiyorlarsa, kendi sorunları. Okumayı sökeceksin, bilgisayar kullanacaksın ve haftanın günlerini bilmeyeceksin. Biraz absürt bir olay gibi görünmesine karşın, burası Türkiye azizim. Herşeye hazırlıklı olarak yazmak gerekir. Yarı öğretici, yarı düşündürücü, yarı güldürücü yazı dizime başlıyorum. '' Üç tane yarım olmaz ulan! '' diye muhalefet olan insancıklara sözüm şu '' Hiç mi 1.5 Adana istemedin gavat? ''.
Pazartesi, salı, çarşamba, perşembe ve cuma. Bunlar hafta içi olarak tabir ettiğimiz, bir çoğumuzun nefret ettiği günlerdir. Öyleki o kadar çok nefret ederiz ki, o günlerde kalkmak insana ölüm gelir. Hele bir pazartesi sendromu vardır ki sormayın! İnsan evladını bıraksalar o gün boyunca uyur. İster akşam saat 8 de yat, ister 6 da, sabah olduğu zaman sanki yeni uyumuşcasına çıkmak istemezsiniz yataktan. Aslında Pazartesi gününün bize yaptığı bu işkencenin bir anlamı olmalı. Ama nedir bu anlam?
Pazartesi, haftanın en üvey evladı kategorisinde nobele aday bir günümüzdür. Kendisine isim bile verilmeye layık görülmemiş bu üvey evlat muamelesi görmüş emekçi kardeşim, bu durumu içerlemekle birlikte yılların intikamını bize sendrom şeklinde yansıtarak, bir nevi anamızı ağlatmaktadır. Kendisinden bir gün önceki gün olan pazar günün yanına bir ek getirilerek, uyduruk bir isim verilmiştir. Sizden önce doğan abinizin ya da ablanızın adının sonuna -ertesi eki getirelerek, size bir isim uydurulsa, eminim son derece rahatsız olurdunuz. İşte pazartesinin bize yaşattığı sendrom da bu sebeptendir. Onu koruyalım, saygı gösterelim...
Gelelim haftasonu diye adlandırdığımız cumartesi ve pazar günlerine. Bu günleri sevmeyen insan evladı ya işkoliktir ya da emekli. Emekli ne alaka diye içinden geçiren arkadaşlarımız olabilir. Emekli insanı genelde evde oturduğundan dolayı, izdivaç programlarının potansiyel izleyici grubudur. Haftasonları bildiğim kadarıyla izdivaç programı yok. Evde oturan emekli insanın beğeni ile izlediği başka programda olmadığı için, haftasonları emekli insanının baş düşmanıdır. İşte bu nedenle sevmezler haftasonunu.
Bu haftasonu gurubumuzda da üvey olan emekçi bir günümüz var. Cumartesi... Cuma gibi mübarek bir günü bünyesinde bulundurması dolayısı ile pazartesiye göre biraz daha imanı olan cumartesi, pazartesinin yaptığı gibi insanları sendroma falan sokmaz. Kırar dizini oturur, haddini bilir. Ayrıca öğrenci insanı için tatil olan bir gün olduğu için, pazartesiye göre şansı daha yüksektir. Bazı emekçi insanlar için yarı tatil, bazıları içinde tatilden önceki gün olması sevdirir cumartesiyi. İnsanı iterken, aynı zamanda çekmesini de bilir. İşin özeti piçin önde gidenidir.
Şimdi biz insan evladı olarak ne yapabiliriz? Bizden bi bok olmaz azizim. Hiçbir şey yapamayız. Bu devran böyle gidecek. Ya bu deveyi güdeceğiz, yada bu diyardan siktirip gideceğiz. 2012 ye kadar Maya Takvimini öneriyorum. En azından 2 sene rahat ederiz...
